Αυτό το υλικό προορίζεται για άτομα χωρίς ιατρική εκπαίδευση που θέλουν να μάθουν περισσότερα για την οστεοχονδρωσία από όσα γράφονται σε δημοφιλείς εκδόσεις και σε ιστότοπους ιδιωτικών κλινικών. Οι ασθενείς θέτουν σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων ερωτήσεις που χαρακτηρίζουν την πλήρη παρανόηση του θέματος της οστεοχονδρωσίας. Παραδείγματα τέτοιων ερωτήσεων περιλαμβάνουν: "γιατί με πονάει η οστεοχόνδρωσή μου;", "ανακαλύφθηκε συγγενής οστεοχονδρωσία, τι πρέπει να κάνω;" Ίσως η αποθέωση ενός τέτοιου αναλφαβητισμού μπορεί να θεωρηθεί μια αρκετά συνηθισμένη ερώτηση: «Γιατρέ, έχω αρχικά σημάδια χόνδρωσης, πόσο τρομακτικό είναι;» Αυτό το άρθρο προορίζεται να δομήσει το υλικό σχετικά με την οστεοχονδρωσία, τις αιτίες, τις εκδηλώσεις, τις μεθόδους διάγνωσης, τη θεραπεία και την πρόληψη και να απαντήσει στις πιο συχνές ερωτήσεις. Δεδομένου ότι όλοι μας, χωρίς εξαίρεση, είμαστε ασθενείς με οστεοχονδρωσία, αυτό το άρθρο θα είναι χρήσιμο σε όλους.
Πώς είναι δομημένος ο μεσοσπονδύλιος δίσκος;
Κάθε μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από δύο διαφορετικά τμήματα:
- εξωτερικός ινώδης δακτύλιος, αποτελούμενος από πυκνές ίνες που καλύπτουν το δίσκο από το εξωτερικό γύρω από την περίμετρο.
- το εσωτερικό ελαστικό συστατικό είναι ο πολφικός πυρήνας.
Οι ίνες του ινώδους δακτυλίου είναι πολύ πυκνές και ελαστικές. Με τα χρόνια, η ελαστικότητα χάνεται και στην ηλικία των 60 ετών ο ινώδης δακτύλιος γίνεται άκαμπτος. Μεταξύ της επιφάνειας κάθε υπερκείμενου και υποκείμενου σπονδύλου και του ίδιου του δίσκου υπάρχουν οι λεγόμενες ακραίες πλάκες, δηλαδή οι οριακές ζώνες μεταξύ του σπονδύλου και του δίσκου. Λόγω αυτών των ακραίων πλακών, οι σπόνδυλοι μεγαλώνουν σε ύψος και μέσω αυτών, ο πολφικός πυρήνας και οι ιστοί του μεσοσπονδύλιου δίσκου τρέφονται διάχυτα με τη μέθοδο της διάχυσης, αφού ο χόνδρος του δίσκου δεν τροφοδοτείται με αίμα ούτε νευρώνεται.
Οι υγιείς μεσοσπονδύλιοι δίσκοι σε ένα νεαρό άτομο είναι ικανοί για υψηλούς μεταβολικούς ρυθμούς. Εάν εισάγετε αντίθεση σε έναν κανονικό δίσκο, τότε μετά από 20 λεπτά εξαφανίζεται από αυτόν.
Μελέτες έχουν δείξει ότι σε έναν ενήλικα, το ύψος κάθε μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι περίπου:
- 25% του ύψους των παρακείμενων σπονδύλων στην αυχενική περιοχή.
- 20% στο στήθος?
- 33% στην οσφυϊκή.
Δηλαδή στην οσφυϊκή περιοχή το πάχος των δίσκων είναι μεγαλύτερο, λόγω του μεγαλύτερου φορτίου. Εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει ότι ένας μόνο υγιής δίσκος σε ένα νεαρό άτομο μπορεί να αντέξει ένα στατικό συμπιεστικό φορτίο έως και 2,5 τόνων. Στην ηλικία των 70 ετών, ο αριθμός αυτός μειώνεται στα 110 κιλά! Δηλαδή, ένας «παλαιός και ξεραμένος δίσκος» αντιμετωπίζει 22 φορές χειρότερα τη μεταφορά φορτίου στα πλάγια και τη διατήρηση αυξημένης πίεσης εντός του δακτυλίου.
Γιατί συνέβη αυτό; Με την πάροδο του χρόνου, ο ινώδης δακτύλιος σταδιακά φθείρεται. Δεν μπορεί πλέον να τεντωθεί, αλλά προεξέχει μόνο προς τα έξω, πέρα από το δίσκο ή σπάει. Ο πυρήνας σταματά να μεταδίδει και να μετατρέπει το κατακόρυφο φορτίο σε ακτινικό φορτίο. Με την ηλικία, το στρες συσσωρεύεται σταδιακά στο εσωτερικό των δίσκων και η δομή τους αλλάζει. Εάν όλες αυτές οι διεργασίες, που λαμβάνονται σε ξεχωριστό δίσκο, μεταφερθούν σε ολόκληρη τη σπονδυλική στήλη, τότε έχουμε μια κατάσταση που ονομάζεται οστεοχόνδρωση στην κλινική. Τώρα μπορούμε να αρχίσουμε να ορίζουμε.
Τι είναι η οστεοχονδρωσία;
Το όνομα της ασθένειας είναι τρομακτικό όταν δεν είναι ξεκάθαρο. Το ιατρικό επίθημα «-oz» σημαίνει πολλαπλασιασμό ή μεγέθυνση ορισμένων ιστών: υαλίνωση, ίνωση. Ένα παράδειγμα θα ήταν η κίρρωση του ήπατος, όταν ο συνδετικός ιστός μεγαλώνει και ο λειτουργικός ιστός, τα ηπατοκύτταρα, μειώνεται σε όγκο. Μπορεί να υπάρχει συσσώρευση παθολογικής πρωτεΐνης ή αμυλοειδούς, η οποία κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Αυτή η ασθένεια αποθήκευσης θα ονομάζεται τότε αμυλοείδωση. Μπορεί να υπάρξει σημαντική διόγκωση του ήπατος λόγω λιπώδους εκφυλισμού, η οποία ονομάζεται λιπώδης ηπάτωση.
Λοιπόν, αποδεικνύεται ότι με τη μεσοσπονδυλική οστεοχόνδρωση, ο χόνδρος ιστός των μεσοσπονδύλιων δίσκων αυξάνεται σε όγκο, επειδή το "χόνδρος, χόνδρο" που μεταφράζεται από τα ελληνικά στα ρωσικά σημαίνει "χόνδρος"; Όχι, η χονδρωσία ή, ακριβέστερα, η οστεοχονδρωσία δεν είναι ασθένεια αποθήκευσης. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει πραγματική ανάπτυξη χόνδρινου ιστού. Μιλάμε μόνο για αλλαγή στη διαμόρφωση των μεσοσπονδύλιων χόνδρινων δίσκων υπό την επίδραση πολλών ετών σωματικής δραστηριότητας και εξετάσαμε παραπάνω τι συμβαίνει σε κάθε μεμονωμένο δίσκο. Ο όρος «οστεοχόνδρωση» εισήχθη στην κλινική βιβλιογραφία από τον A. Hilderbrandt το 1933.
Η οστεοχόνδρωση αναφέρεται σε δυστροφικές-εκφυλιστικές διεργασίες και αποτελεί μέρος της φυσιολογικής, φυσιολογικής γήρανσης των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Κανείς από εμάς δεν εκπλήσσεται που το πρόσωπο ενός 20χρονου κοριτσιού θα είναι ελαφρώς διαφορετικό από το πρόσωπό της στην ηλικία των 70 ετών, αλλά για κάποιο λόγο όλοι πιστεύουν ότι η σπονδυλική στήλη, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι της, δεν υφίστανται τις ίδιες έντονες προσωρινές αλλαγές. Η δυστροφία είναι μια διατροφική διαταραχή και ο εκφυλισμός είναι παραβίαση της δομής των μεσοσπονδύλιων δίσκων που ακολουθεί μια μακρά περίοδο δυστροφίας.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας και οι επιπλοκές της
Η κύρια αιτία της απλής, φυσιολογικής οστεοχόνδρωσης μπορεί να θεωρηθεί ο τρόπος με τον οποίο κινείται ένα άτομο: το όρθιο περπάτημα. Ο άνθρωπος είναι το μόνο είδος στη γη που περπατά με δύο πόδια ανάμεσα σε όλα τα θηλαστικά, και αυτός είναι ο μόνος τρόπος μετακίνησης. Η οστεοχόνδρωση έγινε η μάστιγα της ανθρωπότητας, αλλά εμείς λύσαμε τα χέρια μας και δημιουργήσαμε πολιτισμό. Χάρη στο όρθιο περπάτημα (και την οστεοχονδρωσία), όχι μόνο δημιουργήσαμε τον τροχό, το αλφάβητο και κατακτήσαμε τη φωτιά, αλλά μπορείτε επίσης να καθίσετε στο σπίτι σας με ζεστασιά και να διαβάσετε αυτό το άρθρο στην οθόνη του υπολογιστή σας.
Οι πιο στενοί συγγενείς των ανθρώπων, τα ανώτερα πρωτεύοντα - οι χιμπατζήδες και οι γορίλες, μερικές φορές σηκώνονται με δύο πόδια, αλλά αυτή η μέθοδος κίνησης είναι βοηθητική γι 'αυτούς και τις περισσότερες φορές εξακολουθούν να κινούνται με τέσσερα πόδια. Για να εξαφανιστεί η οστεοχόνδρωση, όπως η εντατική γήρανση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, ένα άτομο πρέπει να αλλάξει τον τρόπο που κινείται και να αφαιρέσει το σταθερό κατακόρυφο φορτίο από τη σπονδυλική στήλη. Τα δελφίνια, οι φάλαινες δολοφόνοι και οι φάλαινες δεν έχουν οστεοχονδρωσία και οι σκύλοι, οι αγελάδες και οι τίγρεις δεν την έχουν. Η σπονδυλική τους στήλη δεν δέχεται μακροχρόνια στατικά και κρουστικά κατακόρυφα φορτία, αφού βρίσκεται σε οριζόντια κατάσταση. Αν η ανθρωπότητα πάει στη θάλασσα και ο φυσικός τρόπος μεταφοράς είναι οι καταδύσεις, τότε η οστεοχόνδρωση θα νικηθεί.
Η όρθια στάση ανάγκασε το ανθρώπινο μυοσκελετικό σύστημα να εξελιχθεί προς την κατεύθυνση της προστασίας του κρανίου και του εγκεφάλου από τα φορτία κραδασμών. Όμως οι δίσκοι - ελαστικά μαξιλαράκια μεταξύ των σπονδύλων - δεν είναι η μόνη μέθοδος προστασίας. Ένα άτομο έχει ένα ελαστικό τόξο του ποδιού, χόνδρο των αρθρώσεων του γόνατος, φυσιολογικές καμπύλες της σπονδυλικής στήλης: δύο λόρδωση και δύο κύφωση. Όλα αυτά σας επιτρέπουν να μην «τινάζετε» τον εγκέφαλό σας ακόμα και όταν τρέχετε.
Παράγοντες κινδύνου
Αλλά οι γιατροί ενδιαφέρονται για εκείνους τους παράγοντες κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν και να αποφύγουν τις επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας, που προκαλούν πόνο, δυσφορία, περιορισμένη κινητικότητα και μειωμένη ποιότητα ζωής. Ας εξετάσουμε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου, που τόσο συχνά αγνοούνται από τους γιατρούς, ειδικά στα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα. Εξάλλου, είναι πολύ πιο κερδοφόρο να θεραπεύουμε συνεχώς ένα άτομο από το να επισημαίνουμε την αιτία του προβλήματος, να το λύνουμε και να χάνουμε τον ασθενή. Εδώ είναι:
- η παρουσία διαμήκων και εγκάρσιων πλατυποδιών. Η πλατυποδία αναγκάζει την καμάρα του ποδιού να σταματήσει να αναπηδά και το σοκ μεταδίδεται προς τα πάνω στη σπονδυλική στήλη χωρίς να μαλακώνει. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι βιώνουν σημαντικό στρες και καταρρέουν γρήγορα.
- υπέρβαρο και παχυσαρκία - δεν χρειάζεται σχόλιο.
- ακατάλληλη ανύψωση και μεταφορά βαρέων αντικειμένων, με ανομοιόμορφη πίεση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Για παράδειγμα, εάν σηκώσετε και μεταφέρετε μια τσάντα με πατάτες στον έναν ώμο, τότε το έντονο φορτίο θα πέσει στη μία άκρη των δίσκων και μπορεί να είναι υπερβολικό.
- σωματική αδράνεια και καθιστική ζωή. Ειπώθηκε παραπάνω ότι κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης εμφανίζεται η μέγιστη πίεση στους δίσκους, καθώς ένα άτομο δεν κάθεται ποτέ ευθεία, αλλά πάντα "ελαφρώς" λυγίζει.
- χρόνιους τραυματισμούς, γλίστρημα στον πάγο, έντονη άρση βαρών, πολεμικές τέχνες επαφής, βαριά καπέλα, χτύπημα στο κεφάλι σε χαμηλά ταβάνια, βαριά ρούχα, κουβαλώντας βαριές σακούλες στα χέρια.
Γενικά συμπτώματα
Τα συμπτώματα που θα περιγραφούν παρακάτω υπάρχουν εκτός εντοπισμού. Αυτά είναι κοινά συμπτώματα και μπορεί να υπάρχουν οπουδήποτε. Πρόκειται για πόνο, κινητικές διαταραχές και αισθητηριακές διαταραχές. Υπάρχουν επίσης φυτοτροφικές διαταραχές, ή συγκεκριμένα συμπτώματα, για παράδειγμα, διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος, αλλά πολύ λιγότερο συχνά. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτά τα σημάδια.
Πόνος: μυϊκός και ριζικός
Ο πόνος μπορεί να είναι δύο ειδών: ριζικός και μυϊκός. Ο ριζικός πόνος σχετίζεται με συμπίεση, ή πίεση προεξοχής ή κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου της αντίστοιχης ρίζας σε αυτό το επίπεδο. Κάθε νευρική ρίζα αποτελείται από δύο τμήματα: την ευαίσθητη και την κινητική.
Ανάλογα με το πού ακριβώς κατευθύνεται η κήλη και ποιο τμήμα της ρίζας έχει συμπιεστεί, μπορεί να υπάρχουν είτε αισθητηριακές είτε κινητικές διαταραχές. Μερικές φορές και οι δύο διαταραχές εμφανίζονται ταυτόχρονα, εκφραζόμενες σε διάφορους βαθμούς. Ο πόνος ανήκει και στις αισθητηριακές διαταραχές, αφού ο πόνος είναι ένα ιδιαίτερο, συγκεκριμένο συναίσθημα.
Ριζοειδής πόνος: ριζοπάθεια συμπίεσης
Ο ριζικός πόνος είναι γνωστός σε πολλούς. ονομάζεται «νευραλγία». Η πρησμένη νευρική ρίζα αντιδρά βίαια σε οποιοδήποτε σοκ και ο πόνος είναι πολύ οξύς, παρόμοιος με ηλεκτροπληξία. Πυροβολεί είτε στο χέρι (από το λαιμό) είτε στο πόδι (από το κάτω μέρος της πλάτης). Μια τέτοια απότομη, επώδυνη ώθηση ονομάζεται οσφυϊκή μοίρα: στο κάτω μέρος της πλάτης είναι οσφυϊκή μοίρα, στον αυχένα είναι τράχηλο, ένας πιο σπάνιος όρος. Ένας τέτοιος ριζικός πόνος απαιτεί αναγκαστική, αναλγητική ή ανταλγική στάση. Ο ριζικός πόνος εμφανίζεται αμέσως όταν βήχετε, φτερνίζεστε, κλαίτε, γελάτε ή καταπονείστε. Οποιοδήποτε σοκ στη διογκωμένη νευρική ρίζα προκαλεί αυξημένο πόνο.
Μυϊκός πόνος: μυοπεριτονιακός-τονωτικός
Αλλά μια μεσοσπονδυλική κήλη ή ελάττωμα δίσκου μπορεί να μην συμπιέζει τη νευρική ρίζα, αλλά όταν κινείται, να τραυματίζει τους κοντινούς συνδέσμους, την περιτονία και τους εν τω βάθει μύες της πλάτης. Σε αυτή την περίπτωση, ο πόνος θα είναι δευτερογενής, πόνος, μόνιμος, θα εμφανιστεί ακαμψία στην πλάτη και αυτός ο πόνος ονομάζεται μυοπεριτονιακός. Η πηγή αυτού του πόνου δεν θα είναι πλέον ο νευρικός ιστός, αλλά οι μύες. Ένας μυς μπορεί να ανταποκριθεί σε οποιοδήποτε ερέθισμα με έναν μόνο τρόπο: σύσπαση. Και αν το ερέθισμα παραταθεί, η μυϊκή σύσπαση θα μετατραπεί σε συνεχή σπασμό, που θα είναι πολύ επώδυνος.
Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα ενός τέτοιου δευτερογενούς, μυοπεριτονιακού πόνου θα είναι η αυξημένη ακαμψία στον αυχένα, το κάτω μέρος της πλάτης ή της θωρακικής σπονδυλικής στήλης, η εμφάνιση πυκνών, επώδυνων μυϊκών προσκρούσεων - "κύλινδροι" δίπλα στη σπονδυλική στήλη, δηλαδή παρασπονδυλική. Σε τέτοιους ασθενείς, η οσφυαλγία εντείνεται μετά από αρκετές ώρες εργασίας «γραφείου», με παρατεταμένη ακινησία, όταν οι μύες πρακτικά δεν μπορούν να εργαστούν και βρίσκονται σε κατάσταση σπασμού.
Αισθητηριακές διαταραχές
Εάν μια προεξοχή ή κήλη ή ένας σπασμωδικός μυς πιέσει το ευαίσθητο τμήμα της νευρικής ρίζας, τότε εμφανίζονται διάφορες αισθητηριακές διαταραχές. Μπορεί να συνοδεύονται από πόνο ή μπορεί να εμφανιστούν χωριστά, αφού ο πόνος έχει ήδη περάσει. Υπάρχουν επίσης εντελώς ανώδυνες μορφές αισθητηριακών διαταραχών, αλλά σπάνια.
Πολλοί γνωρίζουν το μούδιασμα των άκρων των χεριών και των ποδιών (υπαισθησία ή πλήρης αναισθησία), μειωμένη ευαισθησία του δέρματος με τη μορφή μακριών λωρίδων, ριζικού τύπου. Μερικές φορές εμφανίζεται παραισθησία, ή σχηματισμός, μια αίσθηση «σέρνεται χήνας». Τις περισσότερες φορές, διαταραχές ευαισθησίας εμφανίζονται στα πόδια και στις άκρες των δακτύλων και των ποδιών. Οι αισθητηριακές διαταραχές είναι αρκετά δυσάρεστες, αλλά οι αισθητηριακές διαταραχές δεν κάνουν ένα άτομο ανάπηρο, αλλά οι κινητικές διαταραχές μπορεί κάλλιστα να οδηγήσουν σε αυτό.
Κινητικές διαταραχές στην περιφέρεια
Εάν επηρεαστεί ένας κινητικός νευρώνας ή άξονες που αποτελούν μέρος του κινητικού τμήματος ενός νεύρου, τότε εμφανίζεται είτε αδυναμία στον μυ είτε πλήρης ακινησία του. Στη δεύτερη περίπτωση μιλάμε για πλήρη παράλυση, και στην πρώτη περίπτωση - για πάρεση. Η πάρεση είναι μερική παράλυση όταν ο μυς δεν λειτουργεί με πλήρη δύναμη.
Τις περισσότερες φορές, τέτοιες διαταραχές εμφανίζονται στα πόδια, με προεξοχές και κήλες της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Εκεί βρίσκονται κινητικές δομές που νευρώνουν τους μύες του κάτω ποδιού και του ποδιού. Ως εκ τούτου, με προχωρημένη, περίπλοκη οσφυϊκή οστεοχονδρωσία, το πόδι μπορεί να δέρνει. Γυρίζει προς τα μέσα, το άτομο αναγκάζεται να σηκώσει το πόδι του ψηλά για να πατήσει με το πόδι που χτυπάει, αυτό ονομάζεται steppage, «βηματισμός κόκορα».
Όμως ο όλος κίνδυνος των διαταραχών κίνησης είναι ότι μπορεί να απομονωθούν και να μην συνοδεύονται από πόνο. Και αν ένα άτομο "δεν έχει πόνο", τότε μπορεί να μην πάει στον γιατρό εγκαίρως. Ως εκ τούτου, είναι τόσο σημαντικό για ασθενείς με προοδευτικές προεξοχές και κήλες, για παράδειγμα, της οσφυϊκής περιοχής, να περπατούν περιοδικά στα δάχτυλα των ποδιών και στις φτέρνες τους και να παρακολουθούν την εργασία των μυών τους.
Τοπικά συμπτώματα: κύρια σημεία
Ας εξετάσουμε τώρα συγκεκριμένα συμπτώματα και σύνδρομα χαρακτηριστικά της αυχενικής, θωρακικής και οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης. Ας πάμε από πάνω προς τα κάτω, από την περιοχή του τραχήλου προς τα κάτω, μέσω της θωρακικής περιοχής, στην οσφυοϊερή περιοχή.
Διάγνωση οστεοχονδρωσίας
Σε τυπικές περιπτώσεις, η οστεοχόνδρωση της αυχενικής και της αυχενικής-θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης εμφανίζεται όπως περιγράφεται παραπάνω. Ως εκ τούτου, το κύριο στάδιο της διάγνωσης ήταν και παραμένει η αναγνώριση των παραπόνων του ασθενούς, διαπιστώνοντας την παρουσία συνοδού μυϊκού σπασμού με απλή ψηλάφηση των μυών κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της οστεοχονδρωσίας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία;
Η «ακτινογραφία» της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και μάλιστα με λειτουργικές εξετάσεις για κάμψη και έκταση, δεν δείχνει χόνδρο, αφού ο ιστός τους μεταδίδει ακτίνες Χ. Παρόλα αυτά, με βάση τη θέση των σπονδύλων, μπορεί κανείς να εξαγάγει γενικά συμπεράσματα για το ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων, τη γενική ανόρθωση της φυσιολογικής καμπυλότητας του αυχένα - λόρδωση, καθώς και την παρουσία οριακών αυξήσεων στους σπονδύλους με παρατεταμένο ερεθισμό των επιφανειών τους από εύθραυστους και αφυδατωμένους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Οι λειτουργικές εξετάσεις μπορούν να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση της αστάθειας στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Δεδομένου ότι οι ίδιοι οι δίσκοι μπορούν να φανούν μόνο με αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία, η μαγνητική τομογραφία και η αξονική τομογραφία ακτίνων Χ ενδείκνυνται για την αποσαφήνιση της εσωτερικής δομής του χόνδρου και των σχηματισμών όπως οι προεξοχές και οι κήλες. Έτσι, με τη βοήθεια αυτών των μεθόδων γίνεται με ακρίβεια η διάγνωση και το αποτέλεσμα της τομογραφίας αποτελεί ένδειξη, ακόμη και τοπικό οδηγό, για τη χειρουργική αντιμετώπιση μιας κήλης στο νευροχειρουργικό τμήμα.
Θεραπεία των επιπλοκών της οστεοχονδρωσίας
Ας επαναλάβουμε για άλλη μια φορά ότι είναι αδύνατη η θεραπεία της οστεοχόνδρωσης, όπως η προγραμματισμένη γήρανση και η αφυδάτωση του δίσκου. Δεν μπορείτε απλά να αφήσετε τα πράγματα να γίνουν περίπλοκα:
- εάν υπάρχουν συμπτώματα στένωσης του ύψους των μεσοσπονδύλιων δίσκων, τότε πρέπει να κινηθείτε σωστά, να μην κερδίσετε βάρος και να αποφύγετε την εμφάνιση προεξοχών και μυϊκού πόνου.
- αν έχετε ήδη προεξοχή, τότε πρέπει να προσέξετε να μην την αφήσετε να σπάσει τον ινώδη δακτύλιο, δηλαδή να μην μεταμορφωθεί η προεξοχή σε κήλη και να αποφύγετε την εμφάνιση προεξοχών σε πολλά επίπεδα.
- Εάν έχετε κήλη, τότε πρέπει να την παρακολουθείτε δυναμικά, να κάνετε τακτικές μαγνητικές τομογραφίες, να αποφύγετε την αύξηση του μεγέθους της ή να κάνετε σύγχρονη ελάχιστα επεμβατική χειρουργική θεραπεία, καθώς χωρίς εξαίρεση, όλες οι συντηρητικές μέθοδοι αντιμετώπισης της έξαρσης της οστεοχονδρωσίας αφήνουν την κήλη στη θέση της και εξαλείφουν μόνο προσωρινά συμπτώματα: φλεγμονή, πόνο, πυροβολισμό και μυϊκούς σπασμούς.
Αλλά με την παραμικρή παραβίαση του καθεστώτος, με άρση βαρών, υποθερμία, τραυματισμό, αύξηση βάρους (στην περίπτωση της πλάτης), τα συμπτώματα επανέρχονται ξανά και ξανά. Θα περιγράψουμε πώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε δυσάρεστες αισθήσεις, πόνο και περιορισμένη κινητικότητα στην πλάτη με φόντο την έξαρση της οστεοχονδρωσίας και μια υπάρχουσα προεξοχή ή κήλη, δευτερογενή στο κοινωνικό τονωτικό σύνδρομο.
Τι να κάνετε κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης;
Δεδομένου ότι υπήρξε επίθεση οξέος πόνου (για παράδειγμα, στο κάτω μέρος της πλάτης), τότε πρέπει να ακολουθήσετε τις ακόλουθες οδηγίες στο προ-ιατρικό στάδιο:
- εξάλειψη εντελώς τη σωματική δραστηριότητα.
- κοιμηθείτε σε σκληρό (ορθοπεδικό στρώμα ή σκληρός καναπές), εξαλείφοντας τη χαλάρωση της πλάτης.
- Συνιστάται να φοράτε έναν ημιάκαμπτο κορσέ για να αποφύγετε ξαφνικές κινήσεις και "παραμορφώσεις".
- Θα πρέπει να τοποθετήσετε ένα μαξιλάρι μασάζ με πλαστικές βελόνες απλικατέρ στο κάτω μέρος της πλάτης σας ή να χρησιμοποιήσετε ένα απλικατέρ Lyapko. Πρέπει να το διατηρείτε για 30 - 40 λεπτά, 2 -3 φορές την ημέρα.
- Μετά από αυτό, αλοιφές που περιέχουν ΜΣΑΦ, αλοιφές με δηλητήριο μέλισσας ή φιδιού μπορούν να τρίβονται στο κάτω μέρος της πλάτης.
- μετά το τρίψιμο, τη δεύτερη μέρα μπορείτε να τυλίξετε το κάτω μέρος της πλάτης σας σε ξηρή ζέστη, για παράδειγμα, μια ζώνη από τρίχες σκύλου.
Ένα συνηθισμένο λάθος είναι το ζέσταμα την πρώτη μέρα. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα μαξιλάρι θέρμανσης, διαδικασίες μπάνιου. Ταυτόχρονα, το πρήξιμο μόνο εντείνεται και ο πόνος μαζί. Μπορείτε να ζεσταθείτε μόνο αφού περάσει το «υψηλότερο σημείο πόνου». Μετά από αυτό, η θερμότητα θα ενισχύσει την «απορρόφηση» του οιδήματος. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε 2-3 ημέρες.
Η βάση κάθε θεραπείας είναι η ετιοτροπική θεραπεία (εξάλειψη της αιτίας) και η παθογενετική θεραπεία (που επηρεάζει τους μηχανισμούς της νόσου). Συνοδεύεται από συμπτωματική θεραπεία. Για τον σπονδυλογενή πόνο (που προκαλείται από προβλήματα στη σπονδυλική στήλη), τα πράγματα έχουν ως εξής:
- Προκειμένου να μειωθεί το πρήξιμο των μυών και της σπονδυλικής στήλης, ενδείκνυται μια δίαιτα χωρίς αλάτι και περιορισμός της ποσότητας υγρών που καταναλώνονται. Μπορείτε ακόμη να δώσετε ένα δισκίο ενός ήπιου καλιοσυντηρητικού διουρητικού.
- στην οξεία φάση της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας, μπορεί να πραγματοποιηθεί βραχυπρόθεσμη θεραπεία με ενδομυϊκές «ενέσεις» ΜΣΑΦ και μυοχαλαρωτικών: καθημερινά. Αυτό θα βοηθήσει στην ανακούφιση από το πρήξιμο του νευρικού ιστού, στην εξάλειψη της φλεγμονής και στην ομαλοποίηση του μυϊκού τόνου.
- στην υποξεία περίοδο, αφού ξεπεραστεί ο μέγιστος πόνος, δεν θα πρέπει πλέον να γίνονται "ενέσεις" και θα πρέπει να δοθεί προσοχή στους παράγοντες αποκατάστασης, για παράδειγμα, τα σύγχρονα φάρμακα της ομάδας "Β". Αποκαθιστούν αποτελεσματικά τη μειωμένη ευαισθησία, μειώνουν το μούδιασμα και την παραισθησία.
Τα φυσιοθεραπευτικά μέτρα συνεχίζονται, ήρθε η ώρα της άσκησης θεραπείας για την οστεοχονδρωσία. Το καθήκον του είναι να ομαλοποιήσει την κυκλοφορία του αίματος και τον μυϊκό τόνο, όταν το πρήξιμο και η φλεγμονή έχουν ήδη υποχωρήσει, αλλά ο μυϊκός σπασμός δεν έχει ακόμη επιλυθεί πλήρως.
Η κινησιοθεραπεία (κινητική θεραπεία) περιλαμβάνει την εκτέλεση θεραπευτικών ασκήσεων και την κολύμβηση. Η γυμναστική για την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης δεν απευθύνεται καθόλου στους δίσκους, αλλά στους γύρω μύες. Το καθήκον του είναι να ανακουφίσει τον τονικό σπασμό, να βελτιώσει τη ροή του αίματος και επίσης να ομαλοποιήσει τη φλεβική εκροή. Αυτό είναι που οδηγεί σε μείωση του μυϊκού τόνου, μείωση της σοβαρότητας του πόνου και δυσκαμψία στην πλάτη.
Οι ασκήσεις για την οστεοχονδρωσία πρέπει να γίνονται μετά από μια ελαφριά γενική προθέρμανση, σε «ζεσταμένους μύες». Ο κύριος θεραπευτικός παράγοντας είναι η κίνηση και όχι ο βαθμός συστολής των μυών. Επομένως, για να αποφευχθεί η υποτροπή, δεν επιτρέπεται η χρήση βαρών. χρησιμοποιείται ένα γυμναστικό χαλάκι και ένα γυμναστικό ραβδί. Με τη βοήθειά τους, μπορείτε να επαναφέρετε αποτελεσματικά το εύρος κίνησης.
Το τρίψιμο σε αλοιφές και η χρήση του απλικατέρ Kuznetsov συνεχίζεται. Παρέχονται κολύμπι, υποβρύχιο μασάζ, ντους Charcot. Κατά τη διάρκεια του σταδίου της έξαρσης της εξασθένησης ενδείκνυνται φάρμακα για οικιακή μαγνητική θεραπεία και φυσιοθεραπεία.
Συνήθως η θεραπεία δεν διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, η οστεοχονδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί με τόσο επικίνδυνα συμπτώματα που μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση και επειγόντως.
Σχετικά με το γιακά του Shants
Στα αρχικά στάδια, κατά το οξύ στάδιο, είναι απαραίτητο να προστατεύσουμε τον λαιμό από περιττές κινήσεις. Το κολάρο Shants είναι εξαιρετικό για αυτό. Πολλοί άνθρωποι κάνουν δύο λάθη όταν αγοράζουν αυτό το κολάρο. Δεν το επιλέγουν ανάλογα με το μέγεθός τους, γι' αυτό και απλά δεν επιτελεί τη λειτουργία του και προκαλεί αίσθημα δυσφορίας.
Το δεύτερο κοινό λάθος είναι να το φοράτε για προληπτικούς σκοπούς για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό οδηγεί σε αδύναμους μύες του λαιμού και προκαλεί μόνο περισσότερα προβλήματα. Για ένα γιακά, υπάρχουν μόνο δύο ενδείξεις κάτω από τις οποίες μπορεί να φορεθεί:
- η εμφάνιση οξέος πόνου στον αυχένα, δυσκαμψία και πόνος που εξαπλώνεται στο κεφάλι.
- εάν πρόκειται να ασχοληθείτε με σωματική εργασία ενώ είστε πλήρως υγιής, στην οποία υπάρχει κίνδυνος να «πιάσετε» τον λαιμό σας και να επιδεινωθείτε. Αυτό είναι, για παράδειγμα, επισκευή ενός αυτοκινήτου, όταν ξαπλώνετε κάτω από αυτό ή πλένετε τα παράθυρα, όταν πρέπει να απλώσετε το χέρι σας και να πάρετε άβολες θέσεις.
Το κολάρο δεν πρέπει να φοριέται για περισσότερο από 2-3 ημέρες, καθώς η μεγαλύτερη χρήση μπορεί να προκαλέσει φλεβική συμφόρηση στους μύες του λαιμού, τη στιγμή που είναι ώρα να ενεργοποιηθεί ο ασθενής. Ένα ανάλογο του γιακά Shants για το κάτω μέρος της πλάτης είναι ένας ημιάκαμπτος κορσέ που αγοράστηκε σε ορθοπεδικό σαλόνι.
Χειρουργική θεραπεία ή συντηρητικά μέτρα;
Καλό είναι κάθε ασθενής, μετά την εξέλιξη των συμπτωμάτων, παρουσία επιπλοκών, να υποβάλλεται σε μαγνητική τομογραφία και να συμβουλεύεται νευροχειρουργό. Οι σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις καθιστούν δυνατή την ασφαλή αφαίρεση αρκετά μεγάλων κηλών, χωρίς παρατεταμένη νοσηλεία, χωρίς αναγκασμό να ξαπλώσετε για αρκετές ημέρες, χωρίς να διακυβεύεται η ποιότητα ζωής, καθώς εκτελούνται με σύγχρονη τεχνολογία βίντεο ενδοσκοπικής, ραδιοσυχνοτήτων, τεχνολογίας λέιζερ ή με χρήση ψυχρού πλάσματος. Μπορείτε να εξατμίσετε μέρος του πυρήνα και να μειώσετε την πίεση, μειώνοντας τον κίνδυνο να εμφανίσετε κήλη. Και μπορείτε να εξαλείψετε το ελάττωμα ριζικά, δηλαδή απαλλαγείτε από αυτό εντελώς.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε να χειρουργήσετε κήλες. Αυτά δεν είναι πλέον τα προηγούμενα είδη ανοιχτών επεμβάσεων της δεκαετίας του 80-90 του περασμένου αιώνα με μυϊκό καθαρισμό, απώλεια αίματος και επακόλουθη μακρά περίοδο ανάρρωσης. Μοιάζουν περισσότερο με μια μικρή παρακέντηση υπό έλεγχο ακτίνων Χ που ακολουθείται από τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας.
Πρόληψη της οστεοχονδρωσίας και των επιπλοκών της
Η οστεοχόνδρωση, συμπεριλαμβανομένων των περίπλοκων, τα συμπτώματα και η θεραπεία των οποίων συζητήσαμε παραπάνω, ως επί το πλείστον δεν είναι καθόλου ασθένεια, αλλά απλώς μια εκδήλωση αναπόφευκτης γήρανσης και πρόωρης «συρρίκνωσης» των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Η οστεοχόνδρωση χρειάζεται λίγα για να μην μας ενοχλεί ποτέ:
- αποφύγετε την υποθερμία, ειδικά το φθινόπωρο και την άνοιξη, και το φθινόπωρο το χειμώνα.
- Μην σηκώνετε βάρη και μεταφέρετε φορτία μόνο με ίσια πλάτη, σε σακίδιο.
- πίνετε περισσότερο καθαρό νερό.
- μην παχαίνεις, το βάρος σου πρέπει να αντιστοιχεί στο ύψος σου.
- Αντιμετωπίστε την πλατυποδία, εάν υπάρχει.
- κάνετε σωματικές ασκήσεις τακτικά.
- ενασχόληση με είδη άσκησης που μειώνουν το φορτίο στην πλάτη (κολύμβηση).
- εγκατάλειψη κακών συνηθειών?
- εναλλαγή ψυχικού στρες με σωματική δραστηριότητα. Μετά από κάθε μιάμιση ώρα διανοητικής εργασίας, συνιστάται η αλλαγή του τύπου της δραστηριότητας σε σωματική εργασία.
- Μπορείτε να κάνετε τακτικά τουλάχιστον μια ακτινογραφία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης σε δύο προβολές ή μια μαγνητική τομογραφία, για να γνωρίζετε εάν η κήλη, εάν υπάρχει, προχωρά.
Ακολουθώντας αυτές τις απλές συστάσεις, μπορείτε να διατηρήσετε την πλάτη σας υγιή και κινητική για μια ζωή.